Ένα άρθρο βασισμένο στα αποτελέσματα της τελευταίας δημοσκόπησης του fagito.com.

Η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών, που απάντησε τις τελευταίες δέκα μέρες στην ερώτηση «Ποια μαγαζιά προτιμάτε;» δηλώνει οπαδός των ανεξάρτητων καταστημάτων (79%) αντί των αλυσίδων (21%).  Παραδόξως, αντικειμενικά στοιχεία μαρτυρούν ακριβώς το αντίθετο: είναι γεγονός, ότι οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων και τα πολυκαταστήματα υπερισχύουν του παραδοσιακού λιανεμπορίου. Με άλλα λόγια, οι καταναλωτές στρέφονται ολοένα και περισσότερο στη νοοτροπία του fast food shopping, που χαρακτηρίζεται από γρήγορη κατανάλωση, συνήθως σε καταστήματα μεγάλων αλυσίδων,  βάσει ενός συστήματος σελφ-σέρβις, δηλαδή απασχολώντας το προσωπικό το λιγότερο δυνατό.

Είναι ιδιαίτερα πολύπλοκος ο συσχετισμός των διαφόρων παραγόντων που διαμορφώνουν τη σημερινή εικόνα της αγοράς, και φυσικά, οι παράμετροι αλλάζουν ανάλογα με τον κάθε τομέα (διατροφικές αλυσίδες, αλυσίδες σούπερ μάρκετ, όμιλοι ένδυσης και ούτω καθεξής) στα πλαίσια της κορεσμένης πια αγοράς και του περιορισμένου καταναλωτικού κοινού. Δεν είναι όμως αδύνατο να μελετηθούν ορισμένα στοιχεία, έτσι ώστε να μπορέσει να σκιαγραφήσει ο καθένας συνειδητοποιημένος καταναλωτής μια σαφής εικόνα για την κατάσταση.

Ας θεωρήσουμε πρώτα απ’ όλα τα γνωρίσματα των επιχειρηματικών ομίλων και αυτά των μικρών καταστημάτων! Κύριο χαρακτηριστικό των πρώτων αποτελεί η ασυναγώνιστη ισχύ τους, καθώς διαθέτουν πόρους που μοιάζουν ανεξάντλητοι συγκρίνοντάς τους με αυτούς του αυτοαπασχολούμενου μικροεπιχειρηματία, όπως και εμπειρία στον τομέα τους, διαμορφωμένη και από τα αποτελέσματα εξειδικευμένων ερευνών και business plan. Επίσης, μπορεί να διανοηθεί κανείς τις τεράστιες διαφορές στη δυνατότητα διαφήμισης των καταναλωτικών αγαθών μιας αλυσίδας και μιας μικρής επιχείρησης. Δεν μπορεί να παραλειφθεί το γεγονός, ότι η brand πολλές φορές σημαίνει και ποιότητα για τον καταναλωτή, ο οποίος έχει μάθει να την εμπιστεύεται. Τέλος, πηγή μεγάλης υπεροχής σημαίνει και η φιλοσοφία του «όσο πιο πολλά έχεις, τόσο πιο πολλά παίρνεις», διότι οι μεγάλες brand επωφελούνται εκπτώσεων και διαφόρων προνομίων από την τοπική βιομηχανία εις βάρος των μικρών καταστημάτων, τα οποία – για τους παραπάνω λόγους – αναγκάζονται μεν να υψώσουν τις τιμές τους, στην ουσία όμως, έχουν μικρότερο ποσοστό κέρδους από αυτό των αλυσίδων.

Οι ανεξάρτητοι καταστηματάρχες με αυτόν τον τρόπο μένουν πολλές φορές κυριολεκτικά εγκλωβισμένοι στις επιχειρήσεις τους, περιμένοντας απλώς... να βγουν σε σύνταξη. Και αυτό είναι κρίμα. Κανείς δεν αμφισβητεί το ρόλο που παίζουν οι μικρές επιχειρήσεις στο εμπόριο, ίσως όμως η συναισθηματική τους αξία να είναι ακόμη μεγαλύτερη.  Εκ μέρους του καταστηματάρχη κυρίως, ο οποίος παλεύει για κάτι δικό του, που τον εκφράζει σαν άνθρωπο, που θα μπορέσει ενδεχομένως να κληροδοτήσει στους απογόνους του. Αλλά και εκ μέρους του καταναλωτή που θεωρεί το μαγαζί κι αυτός δικό του, σαν κάτι που διαμορφώνει την εικόνα της γειτονιάς, στο οποίο μπορεί να ανταλλάξει μια ανθρώπινη κουβέντα.

(Θα ήταν λάθος από την άλλη να απλουστεύσουμε το θέμα στη φόρμουλα αντικοινωνικές αλυσίδες – προτιμητέες μικροεπιχειρήσεις. Αρκεί να συλλογιστεί κανείς μόνο τις θέσεις εργασίας που παρέχει μια αλυσίδα, αλλά και το γεγονός, ότι αληθώς προσφέρει προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές, βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις συνθήκες που κυριαρχούν σε πολυάριθμα νοικοκυριά.)

Ωστόσο, βεβαίως, υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει σωστά και με κερδοφόρο τρόπο και το συνοικιακό κατάστημα: προσφέροντας ευελιξία, οικειότητα και ιδιαιτερότητα – καθώς μια αλυσίδα σαφώς και δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις τοπικές συνθήκες της γειτονιάς – κάτι που, όπως μας διδάσκουν και τα αποτελέσματα της δημοσκόπησής μας, φαίνεται να εκτιμά ιδιαίτερα το ελληνικό κοινό.

ανεξάρτητα μαγαζιά

79 %

μαγαζιά-αλυσίδες

21 %

Πηγές και χρήσιμα links:
http://www.reporter.gr/default.asp?pid=16&la=1&art_aid=118470
http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=2354330
http://dialogos.syriza.gr/dialogos-syriza.gr/ti-tre3c7ei/807298094/

Πίνακας Θρεπτικών Ουσιών